Mistig en fris was het de dag dat ik haar ontmoette. Een jonge vrouw die aan de telefoon al het e.e.a had gevraagd en verteld. Een vrouw die gewend was om te regelen. Alsof we in een vergadering zaten, zat ze klaar met haar aantekeningen, een leeg vel en twee pennen.

De ‘vergader-houding’ was al snel weg. We hadden het over de mist, haar ideeën, de wensen van haar lief. We hadden het over wie ze was voor haar ziekte, wie ze was geworden door haar ziekte. En dat ze dankzij haar ziekte zoveel geleerd had. Ze had meer oog gekregen voor ‘de kleine dingen’ om haar heen. En over hoe cliché dat klinkt.

Een van ‘de kleine dingen’ was voor haar het ‘gezien’ worden door de mensen om je heen. En dan niet alleen door je familie, je vrienden en je collega’s. Maar ook op de fiets, dat je de tegenligger echt ziet en ‘goedemorgen’ zegt. Of dat je de vrouw die voor de Appie een straatkrant verkoopt aankijkt en gedag zegt. Of de mensen uit je straat…

Zonnig en aangenaam was het de dag dat ze overleed.

In de dagen voor haar afscheid vertelde haar lief dat ze ons gesprek fijn had gevonden. Fijn om te kunnen vertellen wat haar ideeën waren. Maar ook fijn dat het een ‘heel gewoon’ gesprek was geweest. Niet zwaar, maar ‘heel gewoon’.

Een van de mensen uit haar straat bleek ook uitvaartBegeleider te zijn. Deze dame had haar echter in al die jaren nooit gedag gezegd…

Nathalie de Vries
Mr. P.J. Troelstraweg 88
8917 CS Leeuwarden
06-29023236
nathalie@TIJDuitvaartBegeleiding.nl