Alles stond klaar. Maar dan ook echt alles. Niet alleen voor de baby. De vriezer zat vol met brood en ‘prakjes’. De was was helemaal bij. Tuin op orde. Auto vol getankt. Ramen gelapt. Voorraadkast gevuld. De kraamvisite was ingeroosterd.

Wat was het handig geweest, zo’n datum voor een keizersnede. Ze hadden alles voor kunnen bereiden. De eerste dagen thuis zouden ze alleen maar met de baby bezig kunnen zijn. Het was niet echt een keuze geweest, zo’n keizersnede, maar ze zagen er de voordelen ook wel weer van.

De laatste nacht thuis kon ze de slaap niet vatten. Voor haar gevoel waren dat toch een beetje de spanningen. Eerste zwangerschap, eerste keer in een operatiekamer. Genoeg om over na te denken en te over te piekeren.

Halverwege de nacht voor de zoveelste keer eruit om naar het toilet te gaan…

Uren later kwam ze bij in het ziekenhuisbed. Geen idee hoe ze daar was gekomen. Uren waren kwijt in haar geheugen. Het laatste wat ze zich kon herinneren was de trap thuis. Toen ze opzij keek zag ze haar lief. Een halve seconde was ze blij om ‘een bekend gezicht te zien’. Toen zag ze zijn betraande gezicht en zijn lege blik.

De dag waarop haar tante eigenlijk, volgens het rooster, verwacht werd voor een kraamvisite, werd de dag waarop we hem naar zijn laatste rustplaats brachten. Zij in een rolstoel, goed ingepakt, met hun zoontje in een mandje op haar schoot. Hij duwde zijn lief en zijn zoon.

Nathalie de Vries
Oer de Feart 10
8502 CN Joure
06-29023236
nathalie@TIJDuitvaartBegeleiding.nl